Odnośniki, czyli - warto to zobaczyć (głębokie kopanie; pewnie nie wygooglasz ;-).
 |
← Zdjęcia ze Szwedzkiej Ekspedycji Jaćwieskiej. Strona pani Dagmar Falk, wielkiej przyjaciółki Suwalszczyzny, która wielokrotnie bywała na niej towarzysząc mężowi — Knutowi Olofowi ― w czasie jego badań, a ostatnio odwiedziła Suwałki na przełomie września i października 2005 roku przy okazji konferencji podsumowującej 50-lecie badań archeologicznych na Suwalszczyźnie (zdjęcia: 1, 2, 3). Znaleźć tu można wieje ciekawych ujęć Suwalszczyzny, przeważnie z lat 60-tych, w tym drewniane Suwałki i Sejny, suwalski jarmark, ściek na ulicy Kościuszki i t. p. Te i wiele innych materiałów z archiwum zmarłego męża przekazała suwalskiemu muzeum i miastu. 30 października 2007 r. została honorową obywatelką Suwałk. |
 |
← Dusznica pod Sejnami. Blog rodziny, która, pewnie z niezrozumiałych dla większości powodów, postanowiła osiąść na krańcu Polski (ale nie świata) – pod granicą litewską. Każdy, kogo ciekawi historia Suwalszczyzny, Sejneńszczyzny i Litwy, wielokulturowość pogranicza, dawne dworki i sielskie klimaty powinien koniecznie odwiedzić tę stronę. Wiele tu opisów, map, dokumentów a poza tym pochwała uroków wiejskiego życia fotografowana i pisana lekką ręką — trochę sentymentalnie, trochę współcześnie — na pewno zaś wciągająco. Tu zaś wszystko o folwarku Dusznica. Szkoda, że się wyprowadza. Pozdrowienia na nową drogę życia.
|
 |
← „Bałtowie“ (ang. „The Balts“), wyd. Londyn 1963. Książka (w języku angielskim, ale jest też wersja rosyjska, wyd. 2004) prof. Marii Gimbutas [lit. Gimbutienè] (1921.01.21 Wilno — †1994.02.02 Los Angeles), archeolożki o interdyscyplinarnych zainteresowaniach z dziedziny lingwistyki, etnologii historycznej, mitologii, antropologii i historii religii. Kompendium ówczesnej wiedzy o historii, wierzeniach, obyczajach ziem i plemion pruskich, jaćwieskich, litewskich od epoki brązu do zagłady z mnóstwem ilustracji dokumentujących kulturę materialną Bałtów. |
 |
← Słynna w XIX wieku książka „Dzieje starożytne narodu litewskiego“ (w trakcie internetowego uzupełniania) Teodora Narbutta. Tak uprawiano historię niemal 200 lat temu (wydanie 1835) - coż - archeologia była w powijakach. Zadziwiająca chronologia "od wieku szóstego po wiek trzynasty". Mimo że w wielu miejscach brzmi to obecnie jak "historical fiction", to jednak trzeba mieć na uwadze, że autor dotarał do niesamowilej liczby źródeł i, jak na swój czas, wykonał jednak kawał solidnej i krytycznej, (po Stryjkowskim jeździ — i słusznie — jak na łysej kobyle) historycznej roboty. Przez późniejszych badaczy wyklęty za fałszowanie źródeł historycznych, więc pracę trzeba czytać nadzwyczajną czujnością na przeinaczenia. W tle tytułowej Litwy można znaleźć szerego odniesień do dziejów Suwalszczyzny i Jaćwingów. Jeszcze nie przeczytałem do końca tej pozycji, a już wygląda mi to na hit historyczny regionu. |
 |
← Książka Aleksandra Brücknera p.t. „Starożytna Litwa. Ludy i Bogi. Szkice historyczne i mitologiczne“, Warszawa 1904. Tekst obecny kiedyś w sieci nagle zniknął, lecz oto wraca. Po trzykrotnych przeprowadzkach biorę go pod skrzydła, bo wielka szkoda by zaginął. Mitologia bałtyjska, wierzenia i obyczaje. |
 |
← Suwalski szpital dogorywa. Nim całkiem upadnie, cofnijmy się o kilkadziesiąt lat do głębokiej komuny i zobaczmy jak go budowano. |
 |
← Maciej Romański. Wielbiciel kwiatków i rośliek suwalskich, zwłaszcza storczyków i grzybów. Po prostu klasyka i historia suwalskiego internetu od powstania (zapewne piersza strona tematycznie poświęcona Suwalszczyźnie, a na pewno botanice Suwalszczyzny). Niesanowicie skromny (bez zmrużenia oka ratował mnie kiedyś z poważnych opresji). Przy okazji swojej niepozornej pracy w Wigierskim Parku Narodowym - taszczy prywatny aparat i fotografuje gdzieś po moczarach (najlepiej !) i bagnach swoje cudowne roślinki. Większość gdzieś tam przepada z braku miejsca na serwerze, toteż watro śledzić na bieżąco by wiedzieć co tam się w głuszy dzieje. Wolę kiedy forografuje rośliny niż krajobrazy (co mu zupełnie nie wychodzi), no ale storczyki to pierwsza klasa. Za parę będzie kimś niczym słynny Tadeusz Smagacz. Chronologicznie, to powinien być na czele listy, no ale myślałem że wszyscy już go znają. |
 |
← Tuzin opowiadań z cyklu „Cmentarz nad Przeroślą”, z których każde jest elegią inspirowaną innym nagrobkiem — jak domyślam się z tytułu — z przeroślańskiego cmentarza. Autor, tajemniczy Michał, akcję umieszcza raz w dawncyh Prusach, innym razem na północnej Suwalszczyźnie i Litwie, tam zapewne gdzie żyli bohaterowie. Idę o zakład, że to autentyczne losy mieszkańców Suwalszczyzny. Znalazłem dawno temu i przeczytałem z rozpędu wszystkie na raz. Dwanaście powodów by umrzeć, no ale nie co dzień świeci słońce. |
 |
← Chyba żyjemy w nieciekawych czasach, bo teraz rzadko kto pisze pamiętniki. Niesłusznie, bowiem można na tym nieźle zarobić. Skoro sam autor wycenił ją łącznie na - bagatela - 6,05 mln złotych netto, to nie będę tu oceniał wartości literackiej. Pojedyncze egzemplarze, bez praw autorskich, można oczywiście nabyć w bardziej przystępnej cenie. Tymczasem, by nie kupować kota w worku i przekonać się czy warto mieć dzieła na półce, poczytajmy w sieci. Powiem tylko, że sprawy dzieją się w okolicach Kruszek, Kupowa i pogranicza polsko-litewskiego. |
